Petycja o zdelegalizowanie stowarzyszenia Iustitia i złożenie z urzędu sędziów kwestionujących porządek prawny Rzeczpospolitej Polskiej

Dear SpeakOut! user

Małgorzata Manowska, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
Izba Odpowiedzialności Zawodowej
– wniosek o złożenie z urzędu sędziów związanych uchwałami stowarzyszenia,
oraz sędziów podważających statut innych sędziów

Prokuratura Krajowa
ul. Postępu 3, 02-676 Warszawa
– zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa
– wniosek o delegalizację Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia

KRAJOWA RADA SĄDOWNICTWA
ul. Rakowiecka 30
02-528 Warszawa

Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich
al. Solidarności 77
00-090 Warszawa

My Suweren Rzeczpospolitej Polskiej, zwracamy się z wnioskiem o:

• pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej sędziów stowarzyszeń Iustitia i Themis a w szczególności Prezesów Krystiana Markiewicza prezesa oddziału warszawskiego SSP "Iustitia", od 24.11.2021 do 18.01.2023 Piotra Gąciarka oraz Beaty Morawiec odpowiedzialnych za zainicjowanie i zatwierdzenie uchwał stowarzyszeń, kwestionujących ustawę o Krajowej Radzie Sądownictwa, Konstytucję RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz za wieloletnie szkalowanie wizerunku Rzeczpospolitej polskiej na arenie międzynarodowej a także za poniżanie, stygmatyzowanie i znieważanie sędziów powołanych przez Prezydenta od czasu wejścia w życie nowej ustawy o KRS. Mowa także o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej z art.129 KK, art.128 § 3 KK art.226 § 3 KK i art.212.KK
• zdelegalizowanie Stowarzyszenia Iustitia za wiązanie około 4000 sędziów uchwałami Zarządu Stowarzyszenia podważającymi przepisy prawa które są w rażącej sprzeczności z art.178 Konstytucji.
• zbadanie udziału sędziów ze stowarzyszeń Iustitia i Themis w zakresie nakładanych na RP kar finansowych za rzekome łamanie praworządności oraz ich udział w blokowaniu środków z KPO.

Uzasadnienie

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym. Wszystkie Instytucje państwa działają zgodnie z prawem i w granicach prawa co gwarantuje Art. 7 Konstytucji. Pewność prawa jest fundamentem tego ustroju a nadrzędne zasady takie jak zaufanie obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa są jego krwiobiegiem. Władza ustawodawcza, ustanowiona jest w celu tworzenia praw a władza sądownicza, winna owe prawa kontrolować. Kontrola władzy ustawodawczej polega na tym, że niezależni sędziowie orzekają w ramach obowiązującego prawa, związani są tylko ustawami i Konstytucją. W przypadku zaistnienia wątpliwości co do zgodności ustawy z Konstytucją władza sądownicza, winna zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o którym mowa w art.193 Konstytucji RP w celu zweryfikowania wątpliwych przepisów a w razie potwierdzenia zastrzeżeń przez TK wyłączenia przepisu z porządku prawnego.

Sędzia nie ma prawa dowolnie decydować, które ustawy będzie przestrzegał. Art. 178. Konstytucji stanowi:
Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom. A także: Sędzia nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej nie dającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów.
Obywatel idąc do sądu oczekuje sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art.45 KRP) Niedopuszczalnym jest, aby jeden sędzia, któremu nie podobają się rozwiązania legislacyjne, kwestionował status innego sędziego i na tej podstawie unieważniał jego wyroki.

Od 2016 roku sędziowie ze stowarzyszenia Iustitia i Themis prowadzą otwartą wojnę z Państwem Polskim i przypomina to czasy z najczarniejszych kart historii, gdzie obywatel jest ofiarą politycznych przepychanek władz, niestety z udziałem upolitycznionych sędziów.

Zarzewiem konfliktu była zmiana ustawy o KRS z dnia 08.12.2017r. w której zmieniono sposób wyboru spośród sędziów członków do Krajowej Rady Sądownictwa.
Konstytucja RP w Art 187 stwierdza ilu sędziów należy powołać do Krajowej Rady Sądownictwa oraz że: ustrój, zakres działania i tryb pracy Krajowej Rady Sądownictwa oraz sposób wyboru jej członków określa ustawa. Nowelizacja ustawy po raz pierwszy od czasów powstania Konstytucji wykonała zwrot w stronę obywateli i trójpodziału władzy i zgodnie z Art. 4.1 KRP który stwierdza: „Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu” pozwoliła na pośredni wybór sędziów do KRS przez obywateli. W nowelizacji ustawy wskazano dwie drogi zgłaszania kandydatów. Cytując: „Podmiotami uprawnionymi do zgłoszenia kandydata na członka Rady jest grupa co najmniej: dwóch tysięcy obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, którzy ukończyli osiemnaście lat, mają pełną zdolność do czynności prawnych i korzystają z pełni praw publicznych oraz dwudziestu pięciu sędziów, z wyłączeniem sędziów w stanie spoczynku” cedując już sam wybór sędziowskich członków Rady na Sejm RP. Procedowana ustawa weszła w życie tym samym stając się obowiązującym prawem.

Niestety nowelizacja ustawy spotkała się z wielkim oburzeniem środowisk sędziowskich przede wszystkim skupionych wokół Stowarzyszeń Iustitia oraz Themis. W uchwałach tych Stowarzyszeń czytamy że KRS „nie może zostać uznana za organ wskazany w art. 187 Konstytucji RP”
Sędziowie ani ich stowarzyszenia nie mają kompetencji do orzekania o zgodności zapisów ustaw z Konstytucją w tym ustawy o KRS, nie mogą jej kwestionować ani pomijać o czym jasno mówi Art. 178 KRP: „Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom”. Sędziowie podczas sprawowania swojej funkcji i tylko w czasie postępowania mogą zaskarżyć przepisy ustawy do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania i ewentualnego wyeliminowania wadliwego przepisu z porządku prawnego. Osoby o których mowa, uznały się za władzę zwierzchnią nad innymi władzami łamiąc przy tym Art 10 KRP, który stwierdza: „Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy sądowniczej. Władzę ustawodawczą sprawują Sejm i Senat, władzę wykonawczą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów, a władzę sądowniczą sądy i trybunały” a także nad Suwerenem co jest przekroczeniem uprawnień zagrożonym karą więzienia do lat 3 z art.231 KK.

Sędziowie o których mowa w niniejszym wniosku również stygmatyzowali państwo polskie w strukturach Unii Europejskiej w tym TSUE i ETPCz oraz zabiegali o nakładanie kar finansowych na Rzeczpospolitą Polską, które my wszyscy obywatele musieliśmy płacić. Wielokrotnie przy tym występowali w mediach negując legalność Krajowej Rady Sądownictwa a także wszystkich sędziów nominowanych przez Prezydenta RP na stanowisko sędziego na wnioski KRS. Każdy jeden sędzia nominowany od 2018r., bez wyjątku, bez względu na staż pracy jest uważany na osobę nielegalnie piastującą stanowisko sędziego RP. Dobitnym tutaj przykładem jest I Prezes Sądu Najwyższego dr hab. Małgorzata Manowska, która orzeka od 1996 r . czyli znacznie dłużej niż większość negujących jej statut sędziów.
Ponadto w statusie Stowarzyszenia Iustitia istnieje punkt który wprost neguje zasadę bezstronności oraz niezależności sędziego. Oto co jest zapisane w statucie Stowarzyszenia Iustitia:

"§ 14.

1. Wykluczenie ze Stowarzyszenia następuje w przypadku:

1. nieprzestrzegania przez członka postanowień statutu lub uchwał władz Stowarzyszenia"

Ten punkt narzuca więc sędziom by na sali sądowej pod groźbą wyrzucenia ze stowarzyszenia zamiast przepisów prawa przestrzegali uchwał władz stowarzyszenia. Jest to niebywałym skandalem i jednym z głównych powodów dlaczego stowarzyszenie Iustitia powinno zostać zdelegalizowane. Presja na członka stowarzyszenia by nie zostać wykluczonym przez własne środowisko powoduje, że sędziowie przestali być niezależni i nie mogą podejmować decyzji na sali sądowej zgodnej z własnym sumieniem.

Według Monteskiusza władza, której nie można odwołać, prędzej czy później przekształca się we władzę totalitarną. Twierdził, że władza sądownicza, powinna być wykonywana przez osoby powołane z ludu w drodze wyborów na określony czas. Popierał pogląd, że aby trzymać najwyższych urzędników w zawisłości od praw, lud ma prawo zmuszać ich, aby wrócili do życia prywatnego. W ostatnich latach zasada trójpodziału władz została całkowicie wypaczona. Pomimo zapisanej w art.4 KRP o zwierzchniej władzy Narodu w Rzeczpospolitej Polskiej, władza sądownicza pozostawała poza jego kontrolą. Z zapisu o sprawowaniu władzy Suwerena poprzez swoich Przedstawicieli, władza sądownicza była całkowicie wyłączona. Suweren nie może jej ani wybierać ani kontrolować ani jej zmusić do zawisłości od praw. Do czasu ustawowej zmiany wyboru spośród sędziów przez Sejm w 2017 roku, sędziowie sami się wybierali i sami kontrolowali a właściwie ich stowarzyszenia, które są quasi partią polityczną finansowaną z funduszy zagranicznych w tym z Fundacji Batorego w kwotach: 74 398 EURO 11-2021 do 10-2023r., 100 000 EURO 05-2022 - 04-2024r., wiążącą swoich członków uchwałami stowarzyszeń. Fundacja Batorego została założona w maju 1988 roku, przez amerykańskiego finansistę i filantropa, George’a Sorosa oraz grupę działaczy polskiej opozycji demokratycznej w maju 1988 roku. Od początku było to zaplecze grupy politycznej, która realizowała globalistyczną politykę założyciela. W tym miejscu należy zadać pytanie czy zewnętrzne finansowanie oraz ściśle określony profil działalności Fundacji nie wpływa na orzekanie sędziów stowarzyszonych w Stowarzyszeniu Sędziów Polskich Iustitia. Stowarzyszenie to, działa na arenie krajowej oraz międzynarodowej i jest ściśle powiązane z siostrzanymi stowarzyszeniami również korzystającymi z Funduszy pochodzącymi z tego samego źródła. Fundacja Batorego współpracuje z instytucjami z kraju i zagranicy. Jest członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Organizacji Filantropijnych Philea (Philanthropy Europe Association) w Brukseli oraz Europejskiego Forum Obywatelskiego (European Civic Forum) w Paryżu. Współpracuje z Europejską Siecią Społeczeństwa Otwartego (Open Society European Network) i Transparency International. Uczestniczy w pracach Forum Społeczeństwa Obywatelskiego działającego w ramach unijnej inicjatywy Partnerstwa Wschodniego (Eastern Partnership Civil Society Forum)

Konstytucja w art.187 nigdy nie dawała sędziom prawa wyboru spośród siebie członków do KRS. Dawały im to w okresie 1989r., do 1997r., roku ustalenia Okrągłego Stołu a następnie ustawa o której mowa w art.187 pkt.4 KRP. W 2017 roku ustawodawca doszedł do wniosku, że skoro władzę zwierzchnią w RP pełni Suweren i realizuje ją w całym trójpodziale władz poprzez swoich przedstawicieli o czym mowa w art.4 KRP w powiązaniu z art.10 KRP, uprawnienia przeniósł na Sejm czyli wybranych w demokratycznych wyborach Przedstawicieli Suwerena. Podnoszono zarzuty iż wybór sędziów przez władzę ustawodawczą narusza art. 173 KRP, ponieważ Sądy i Trybunały są władzą odrębną i niezależną od innych władz. Argument ten jest nietrafiony z uwagi na fakt, że sędziów do Trybunałów, wybiera Sejm co jest wprost zapisane w art.,194 i 199 Konstytucji.

Stawiane często zarzuty o upolitycznienie wyboru spośród Sędziów przez Sejm mają odbiorcy wmówić, że władza ustawodawcza i wykonawcza zostały Suwerenowi narzucone i zakotwiczone w minionym systemie w sytuacji gdy to właśnie władza sądownicza nie pochodzi z wyboru Suwerena więc nie jest jego przedstawicielem. Suweren nie miał nad nią najmniejszej kontroli co było sprzeczne z art.2 art.4 i art.10 Konstytucji.

Problem ten próbował rozwiązać ustawodawca w 2017 zmieniając organ wybierający spośród sędziów na taki, który jest przedstawicielem Suwerena. Nie rozstrzygamy tutaj czy to rozwiązanie jest najlepsze ani czy jest zgodne z Konstytucją, tylko stwierdzamy, że uchwalone przepisy są elementem porządku prawnego i żaden sąd ani inny organ krajowy czy zagraniczny nie może ustawy pomijać czy kwestionować. Jedynym władnym organem pozostaje TK, który wadliwy przepis może wycofać z porządku prawnego o czym mowa w art.188 KRP.

Sędziowie powołują się na orzeczenia TSUE i ETPc, które zostały zakwestionowane przez TK z uwagi na brak kompetencji sądów międzynarodowych w zakresie orzekania o ustroju sądów, gdyż należy on do segmentu nieobjętego umową traktatową.
Zarówno do TSUE jak i ETPCz sędziów powołuje władza polityczna a mimo to próbowały zarzucać KRS upolitycznienie. Krajowa Rada Sądownictwa w przeciwieństwie do TSUE i ETPCz nie jest sądem ani organem władzy sądowniczej. Jest to organ skupiający cały trójpodział władz, który powołany jest do strzeżenia niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Nie dotyczy jej zatem niezawisłość sędziowska, która jest wymogiem w zakresie orzekania. Niezawisłość sędziowska jest to osobista cecha charakteru niezbędna do piastowania urzędu Sędziego. Sędzia musi być odporny na naciski z zewnątrz, głównie naciski władz w tym władzy sądowniczej - innych sędziów i ich stowarzyszeń. Jedynym zarzutem jaki można postawić Krajowej Radzie Sądownictwa jest brak reakcji na poczynania sędziów, którzy sprzeniewierzyli się Konstytucji. Orzeczenia sądów nie należą do hierarchii praw ani nie eliminują z porządku prawnego ustaw korzystających z domniemania konstytucyjności

Wyroki TSUE i ETPCz często wydawali powiązani sędziowie z politycznego nadania. Wydawano je na polityczne zamówienie kolegów stojących w konflikcie z państwem polskim jakimi są sędziowie Stowarzyszeń Iustitia oraz Themis o których mowa w niniejszym wniosku. Ich jedynym celem jest przywrócenie im władzy, której KRP im nie dawała. Nie liczy się tutaj dobro obywateli, podsądnych, sędziów powołanych przez Prezydenta po zmianie ustawy o KRS ani Rzeczpospolita Polska tylko i wyłącznie chęć posiadania nieograniczonego wpływu na władzę sądowniczą.

W komunikacie prasowym nr 202/22 Luksemburg, 15 grudnia 2022 r.
Czytamy opinię rzecznika generalnego w sprawach połączonych C-181/21 i C-269/21 | G. i in. (Powoływanie sędziów sądów powszechnych w Polsce)grudnia 2022 r.

1. sam brak udziału organu samorządu sędziowskiego w procedurze nominacyjnej nie wystarczy do podważenia zgodności z prawem powołania danej osoby na stanowisko sędziego
2. sam udział organu takiego jak KRS w procedurze powoływania sędziów nie może prowadzić do powzięcia wątpliwości co do niezawisłości sędziów wyłonionych w tym procesie.
3. sądy odsyłające nie przedstawiły żadnego konkretnego dowodu natury systemowej bądź indywidualnej na poparcie istnienia takich uzasadnionych i poważnych wątpliwości w tym zakresie. O
   Omówione wyżej trzy czynniki same w sobie nie wystarczą do sformułowania wniosku, że postępowania prowadzące do powołania sędziów sądów powszechnych, są niezgodne z wymogami prawa Unii.

Innym aspektem, który godzi w ustrój Rzeczypospolitej Polskiej jest samowola sędziów Stowarzyszeń Iustitia i Themis poprzez bezprawne pisanie projektów ustaw dotyczących samych sędziów. Wielokrotnie z ust samych sędziów, polityków a nawet Ministra Sprawiedliwości Adama Bodnara słyszeliśmy o gotowych projektach ustaw mających rzekomo naprawiać praworządność przygotowanych przez Stowarzyszenia Iustitia i Themis we współpracy z Fundacją Batorego. Jest to przykład jawnego wchodzenia władzy sądowniczej w uprawnienia władzy ustawodawczej. Gdyby takie projekty pisali sędziowie w stanie spoczynku, to problem by nie istniał. Niestety ale gdy projekty ustaw piszą czynni sędziowie, których w razie uchwalenia tych projektów przez parlament te przepisy będą dotyczyły, jest to działanie nie tylko nieetyczne ale także niezgodne z prawem. Czynni sędziowie nigdy ale to nigdy nie powinni pisać projektów ustaw, gdyż jako władza sądownicza podlegają także tym ustawom. Pisanie projektów ustaw „pod siebie” jeszcze bardziej zabetonuje pozycję sędziów w ustroju państwa, jak również jest moralnie naganne. Żadna grupa społeczna nie pisze projektów ustaw dotyczących ich samych. Gdybyśmy w przestrzeni medialnej usłyszeli że np. deweloperzy przygotowali projekty ustaw ułatwiające im prowadzenie biznesów, każdy obywatel by się tylko uśmiechnął i stwierdził, że nikt nie pisze prawa dla siebie. Sami sędziowie nie posiadając inicjatywy ustawodawczej podrzucają własne projekty ustaw znajomym politykom, czym narażają się na zarzuty o braku niezależności i bezstronności. Dlatego trzeba postawić tamę takim działaniom i raz na zawsze wykluczyć na przyszłość możliwość pisania projektów ustaw przez czynnych sędziów. Jeżeli sędziowie chcą być politykami, niech zrzucą togi i przestaną oszukiwać społeczeństwo o własnej bezstronności i niezależności. Sędziowie oczywiście będę udawać że to projekty stowarzyszenia, ale jasnym jest dla każdego, że do stowarzyszeń sędziowskich nie należą malarze czy graficy a właśnie sędziowie. Pisanie projektów ustaw przez czynnych sędziów jest jednym z głównych argumentów za delegalizacją Stowarzyszeń Iustitia i Themis.

Sędziowie o których mowa w tym wniosku, dopuścili się wszystkich wymienionych w katalogu przewinień służbowych art.107 ustawy „Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2023.217)”

1. oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa; kwestionowanie i podważanie ustaw w tym ustawy o KRS. Kwestionowanie oraz pomijanie wyroków TK.
2. odmowę wykonywania wymiaru sprawiedliwości poprzez odmawianie orzekania w składach w których był sędzia wybrany na mocy obecnie obowiązujących ustaw w tym Ustawy z dnia 12 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz ustawy o Sądzie Najwyższym
3. działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić funkcjonowanie organów wymiaru sprawiedliwości, polegające na podważaniu wyroków sądów w których orzekali sędziowie wybrani przez KRS ukształtowanej na mocy obowiązującej ustawy, oraz poniżali deprecjonowali oraz zastraszali innych niezawisłych sędziów, którzy nie należeli do ich grona w tym wyrzucali ze stowarzyszeń sędziów, którzy podpisali listy poparcia dla kandydatów do KRS. Używali sformułowań obraźliwych, pogardliwych i piętnujących sędziów typu „neosędzia” „niesędzia” „neokrs” „nominat polityczny” etc mających na celu zdyskredytowanie sędziów w oczach obywateli.
4. działania kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego, skuteczność powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej które wprost zapisano w uchwałach stowarzyszeń – jak powyżej
5. działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów; poprzez uczestnictwo w manifestacjach politycznych, używanie emblematów kojarzonych z ówczesna opozycją, otwarta wojna z pozostałymi dwiema władzami,
6. uchybienie godności urzędu – wszystkie wyżej wymienione

Z uwagi na powyższe jedyną adekwatną karą za popełnione przewinienia jest wydalenie tych osób z zawodu. Nie wzrośnie zaufanie obywateli do państwa i prawa oraz przywrócenia w Polsce zasad praworządności dopóki te osoby pozostaną w zawodzie sędziego. Ponadto wnioskujemy o rozważenie możliwości delegalizacji powyższych stowarzyszeń ze względu na działalność naruszającą i podważającą obowiązujące prawo.

Wnosimy równocześnie o wyłączenie z orzekania w tej sprawie sędziów należących do powyższych stowarzyszeń, którzy są bezprawnie związani uchwałami tych stowarzyszeń.

• do wiadomości mediów

%%twój podpis%%